Osoby
dojrzałe emocjonalnie potrafią zachować się w odpowiedni sposób w wielu
nietypowych życiowych sytuacjach. Potrafią wykazać się dojrzałością kiedy inni
zachowują się w nieodpowiedni sposób.
Osoba
dojrzała emocjonalnie potrafi doskonale radzić sobie w stresujących sytuacjach,
kiedy się w takiej znajdzie nie reaguje wybuchowo, nerwowo lecz opanowana
podejmuje działania polegające na rozładowaniu stresującej sytuacji i poprawie
atmosfery panującej w grupie. Dojrzałość emocjonalna nie idzie w parze z
wiekiem, można być dojrzałym emocjonalnie mając dwadzieścia lat a nie dojrzałym
mając czterdzieści lat.
Wynika to
przede wszystkim z cech charakteru jakimi osoba dojrzała emocjonalnie się
charakteryzuje czyli tym w jaki sposób podchodzi do pewnych sytuacji w których
się znajduje. Dojrzałości emocjonalnej należy się uczyć, trzeba wyciągać
wnioski z sytuacji w jakich się znajdujemy, obserwować środowisko i ludzi w
jaki sposób oni zachowują się w
ekstremalnych sytuacjach. Trzeba umieć przyznać się do błędu i wyciągać wnioski
z porażek aby dojrzałość emocjonalna mogła się kształtować wraz z czasem. Osoby
które posiadają daną cechę charakteru są poważani przez inni, ludzie pragną
obracać się w ich towarzystwie, często spędzają z nimi czas.
Jest to przede
wszystkim uwarunkowane tym że ludzie boją się nieprzewidywalności a dojrzałość
emocjonalna, określana czasem jako inteligencja emocjonalna, jest cechą przewidywalną i ludzie posiadający ją nie wykazują
zachowań które są przez innych negowane. Umiejętność odpowiedniego zachowania
się niezależnie od sytuacji jest wysoko premiowana nie tylko w pracy ale
również w życiu zawodowym. Niedojrzałość emocjonalną można wynieść z domu,
nieodpowiednie metody wychowawcze stosowane przez rodziców są przyczyną nie
odpowiedniego zachowania ( nieradzenia sobie w trudnych sytuacjach) przez
dzieci.
